من و دلنوشته هام

آی آدمها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید
نویسنده : آي تك - ساعت ۱۱:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۳/۳۱
 

در این وانفسای شهر که تمام فکر آدم رو معطوف خودش کرده بزرگترین چیزی که فکرم رو مشغول کرده اینه که بیچاره مادرهایی که چشم انتظار بچه هاشونن چقدر فکرها برای بچه هاشون داشتند و الان دلهره جاشون رو گرفته

 

مگر ما چه میخواهیم؟ بیشتر از یک احترام برای نظراتمون؟ وای بحال ما که حق به این کوچکی رو ازمون دریغ میکنند اون وقت مائی که یه همچین حق کوچیکی رو نداریم چه جوری میخواهیم برای آینده بچه هامون توی این بی ثباتی تصمیم درستی بگیریم؟

 

 برای اولین بار وقتی پایم را بیرون از خانه میگذارم دست دخترکم را محکم میگیرم و از ترس از دست دادنش میلرزم نمی دانم این چه حسی است ولی توی این آشفته بازار هر اتفاقی می تواند بیفتد . می دانم می دانم که خون من و بچه من رنگین تر نیست ولی این حس دست خودم نیست .

 

کلاف زندگی را گم کرده ام نه برای اینکه در این جمعیت خروشان بوده ام نه فقط برای اینکه در دلم عزاداری گرفته ام و به صورتم نقابی زده ام تا دخترکم بوئی نبرد،  تا دیگران را از حال درونم خبردار نکنم و این برای منی که هیچوقت نقاب نزده ام کافی است تا سردرگم باشم.

 

گاهی فکر میکنم همه این خبرها را د رخواب میبینم و واقعیتی ندارد . نمی دانم دوست دارم الان چه شرایطی داشتیم ولی میدانم این وضعیت را دوست ندارم..دوست ندارم منی که به ایرانی بودنم افتخار می کنم شاهد تفرقه بین مردمم باشم شاهد کتک زدن یک ایرانی بهدست  ایرانی دیگری باشم.

دیشب برای اولین بار بعد از دیدن صحنه های زجر آور عین پیرزنها با حرص گفتم الهی دستت بشکنه و اون جوری نتونی باتوم بزنی . آخه بهت چی میرسه مردک الدنگ .

 

واقعا به خودتون رجوع کردین؟ واقعا ما ایرانیها مگه چی می خواهیم غیر از یه آزادی معمولی؟ غیر از یه آرامش که حق مونه ؟ غیر از احترام به نظراتمون؟ غیر از اینکه میخواهیم وقتی دنیا بهمون به چشم یه ایرانی نگاه میکنه ما رو متمدن بدونه ؟ فکر نمی کنم به غیر از درصد کمی از آدمها که زیاده خواهند بقیه چیز خاصی بخوان .

 

نمی تونم زندگی عادی ام رو بکنم وقتی می بینم نمی ذارن.

کاش بشه چشمامو ببندم و باز کنم ببنیم همه چیز به نفع هم وطنام به خیر گذشته .

قدرت فکر کردن ندارم . این روزها فقط دلشوره دارم .

یکی میتونه به من اطمینان بده این همه کشت و کشتار به نفعمون میشه شاید کمی آروم بشم ؟