من و دلنوشته هام

زمزمه های تنهائی
نویسنده : آي تك - ساعت ٤:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢٦
 

خیلی خنده داره ولی آدم ها انگار بعد از بچه دار شدن حتی زمزمه های تنهائیشون فرق میکنه

 

خود من آدمی بودم که شدیدا مخالف این بودم که بعد از بچه دار شدن آدم خودش رو فراموش کنه و خلاصه بشه در آمال و آرزوهایی که برای بچه اش داره ولی به وضوح میبینم که طبیعت هر انسانی این موضوع رو می طلبه

 

دقت کردین هر آدمی توی تنهائی هاش یکی دوتا آهنگ رو زیر لب زمزمه میکنه من قبلا ها نا خودآگاه آهنگ ((گل گلدون من سیمین غانم )) و یا ((وقتی میایی صدای پات هایده )) رو زمزمه میکردم

 

حالا یا تو خونه و توی تنهائیم یا توی خیابون و پیاده روی ام

 

باورتون میشه چند وقته این زمزمه های  تنهائیم که قطعا مربوط میشه به خصوصی ترین زمانی که هرکسی برای خودش قائله هم تغییر ماهیت داده؟

 

زمزمه این روزهای من شده یه روزی آقا خرگوشه    رفت دنبال بچه موشه

 

یعنی آیا من خل شده ام یا همه همینجورن؟؟؟؟؟!!!!!!!!!