من و دلنوشته هام

امکان جدید پرشین
نویسنده : آي تك - ساعت ٩:٥٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۱٥
 

بابا این خصوصی کردن پستها دیگه چه کار مسخره ایه من نمیدونم چرا همه تون از این امکان پرشین خوشتون اومده راستش من یه جوری بهم برخورد اتفاقا

یا من میخوام چیزی رو بنویسم که دیگران بخونن و راهنمائیم کنن یا نمیخوام که خب نمینویسمشون من یکی که تو این مدتی که مینویسم یا هرچی توی دلم بوده سعی کردم روی کاغذ بیارم اصلا و ابدا هم نظر دیگران نسبت به خودم برام اهمیت نداشته خیلی وقتها بوده یکی اومده بهم توهینی هم کرده ولی اگه من خودم رو میشناسم نباید بهم بربخوره و ناراحتم کنه

تعارف که نداریم خب اگه نمیخواهی که کسی نوشته هامون رو ببینه روی یه صفحه سفید وورد بنویسیم و بعد هم دوست داشتیم پاکش کنیم

خلاصه که دوستان بعضیهاتون خیلی ضدحال زدین هم به خودتون هم به من

اینجور افراد میتونن یه وبلاگ یواشکی فقط و فقط برای خودشون بسازند

نمیدونم شاید راجع به این قضیه بعدا نظرم عوض بشه و منم یه همچین کاری رو بکنم ولی فرض کنین یکی مثل من یه وبلاگی رو همه اش دنبال میکرده و احساس خیلی نزدیکی با نویسنده داشته ولی هیچوقت براش کامنت نمیذاشته و طرف نویسنده شاید اصلا نمیشناستش که بهش پسوورد بده و این یعنی قطع ارتباط با اون وبلاگ که اتفاقا براش خیلی هم مهمه بوده

یا مثلا یه نفر برداشته همه پستهایی که تا الان نوشته خصوصی اش کرده خب بابا جون خودت رو راحت میکردی یه دفتر برمیداشتی توش مینوشتی و توی پستو قائم میکردی خودت رو گول میزنی؟

ممکنه آدم یه بار یه چیزی داشته باشه و بنویسه که فقط مخاطبش یه نفر و دونفر باشه پسووردش رو هم براشون بفرسته ولی این نشده که آدمی که همیشه همه چیز رو مینوشت و دیگران هم دوستانه نظر میدادن یهو شروع کنه خصوصی نوشتن

شاید نظر من هم عوض بشه چون یه موقعهایی منم یه حرفهایی تو دلمه که راحت نمیتونم